Gisterenavond de ideale afsluiter van onze zomervakantie. Soirée zonder kids, tijd dus om nog eens op ‘t gemak met ons twee richting restaurant te trekken. Na wat rondbellen bleken al onze favorieten nog steeds met congé te zijn (augustus is duidelijk de congé maand voor de Brusselse restaurants). Uiteindelijk is het Le Diptique geworden.
Naast Le Gastronomique (eigenlijk de Villa Lorraine) kan je nu dus ook gaan eten in Le Diptique. Er zal altijd wel een verschil zijn tussen beide concepten maar ik vond dat je qua gevoel toch wel heel dicht zat bij de verwachting om eens in de Villa Lorraine te gaan eten. Uiteindelijk zit je zelfs niet helemaal apart en het zaalpersoneel van Le Gastronomique verzorgt ook je eigen tafel in Le Diptique.
PRO:
- betaalbare prijzen.
- producten van hoge kwaliteit, zondermeer.
- service, eens echt sjiek gaan eten is altijd plezant.
- lokatie, de Villa Lorraine quoi.
- rust, wij zaten in elk geval als nieuwkomers volledig op ons gemak.
- keuken is laat open
- ook welkom voor een goed glas wijn met een stukske kaas
CONTRA:
- ‘k durfde m’n kar niet te parkeren tussen de A-M’s, M’s, BMW’s, P’s, … en ben ‘m dan maar onder de bomen van de bois de la cambre gaan parkeren verderop in ‘t straat.
Ons zien ze daar zeker terug. ‘k Vind het zelfs raar dat ik er nog niet vroeger iets van gehoord had.
Nog een ontdekking van de avond was de witte wijn. We hebben eens iets anders geprobeerd: Chardonnay Blauw van Wijnkasteel Genoels-Elderen. Plezant zo’n avond met positieve ontdekingen!
En die andere favorieten in Brussel waren oa: Le Coriandre, Notos, La Cueva de Castilla, Sale Pepe Rosmarino, …
Voorlopig kan ik me troosten met deze en geniet ik van de eyecandy. En wie weet komt de dag er ooit dat ik mijn gecamoufleerde Brico/Ikea keuken kan upgraden naar een pracht exemplaar van Bulthaup. Dromen maakt gelukkig zeggen ze toch?
