Het voorbije weekend met Rudy vertrokken voor een 4-daagse richting Schotland. Met de boot van Zeebrugge richting Hull. Vandaar was het nog enkele uren rijden tot … jawel mountainbike mekka …
Enkele hoogtepunten:
- Whinlatter Forest Park (Whinlatter Pass) / Na de eerste uren left-driving richting Scotland op aanraden van Peter gestopt in het Whinlatter Forest Park. Twee technische loops (northern & southern) met telkens een stevige klim en daarna super descente met daarin de nodige drops, kombochten, beetje nortshore, … Elk ongeveer 10km & 200+hm, telkens 50 minuten dolle pret. Prachtige infrastructuur, fresh food en een bikeshop voor instant repairs en de leukere gear.
- De Criffle In, onze overnachtingsplaats voor de 3 nachten. Sympathieke mensen, goede bedden, warm water, English breakfast, pints, beer garden, whisky, locals, …
- Mabie – Phoenix trail / De tweede dag de lokale track van Mabie gedaan. Best wel ok maar minder dan Whinlatter. Mooie groene natuur, paar serieuze klim-dooddoeners en bijna aanrijding met hert dat rustig stond te grazen, chillen, … net toen ik de ‘berm’ uit kwam na een stevig stukske afdaling. Beest even hard geschrokken als ik. Korte(re) track en dus honger naar meer …
- Dalbeattie – Hardrock trail / Tijdens namiddag van tweede dag richting Dalbeattie en de Hardrock trail (uit)gereden met hier en daar al wat zwarte opties; het verfijndere nortshore werk waar Rudy z’n skills duidelijk maakte. ‘k Blijf er last mee hebben … De ‘slab’ hebben we dit jaar ook nog even links laten liggen, zal voor volgend jaar als de skills en ‘t zelfvertrouwen weer een niveauke hoger staan.
- Kirroughtree – Black Craigs / Derde dag, ‘t serieuzere werk kon beginnen. +30km en 75% singletracks. McMoab here we come. Dit was echt wel het hoogtepunt van ons weekend. Prachtige omgeving, singletracks heaven, technische stukjes, drops, stairs … verrassend hoe tegen ‘t einde van de tocht de grenzen verlegd zijn inzake obstakels nemen. Daar waar we de eerste dag nog als een amateur met knikkende knie’kes over wortels en rotsen reden moest het nu toch wel al heel serieus zijn om eerst een check te doen vooraleer er af te rijden. Jammer genoeg kwam de man met de hamer voor Rudy iets te vroeg langs; resultaat: over ‘t stuur gevlogen op een technische passage. Chance zonder al te erge gevolgen.
Iedere geoefende mtb’er zal nu denken dat kapot gaan op ietske meer dan 30km’s niet mogelijk is maar km’s in Scotland zijn niet die doordeweekse km’s uit België, zelfs niet het zwaardere werk in de Ardennen. Voor elke meter moet er gewerkt worden en dan is dat niet enkel trappen, maar constant het uiterste van je techniek aanspreken om de obstakels te nemen. En zo kom je dan makkelijk op gemiddeldes van net iets meer dan 10km/u.
De 7 Stanes & Whinlatter zijn ongelooflijke spots voor (all-)mountainbiken, ‘k vraag me af of ‘k me nog wel kan motiveren voor het meer alledaagse mountainbiken in B. Nogmaals merci voor de Peter voor alle info, aanstekelijke enthoesiasme en uitgestippelde route. Volgend jaar terug voor de andere Stanes (Glentress, …) en ongetwijfeld nog andere pareltjes.
Check out:
The gear:
- Cannondale Rize 4 (130mm)
- Canyon Nerve AM
- bandjes: Maxxis minion downhill – Zwaardere banden voor het stevigere werk, geen seconde spijt van gehad. Ongelooflijk vertrouwen geven deze banden.
